Column Jacques Giesen: Een kater zo groot als een olifant

Een kater zo groot als een olifant

Het is vandaag 23 november en ik kom maar niet bij mijn positieven. Het is nu vier 's middags en ik zit volledig weerloos voor mij uit te staren met een kater zo groot als een olifant. Schrijvend aan deze column hoop ik de olifant uit mijn kamer en uit
mijn hersens te krijgen. Het is verontwaardiging over het stemgedrag van bijna een derde van de bevolking.

Het doet mij grauw en geel worden van het feit dat degene die het beste praat en de meeste tegenstanders om zeep helpt door ze persoonlijk te pakken dé grote
winnaar is geworden. De demagoog wint. Een eerste aanslag op de democratie is ingezet. Iedereen weet dat elk dictatoriaal bewind begint met een overwinning in een gewone democratie. Altijd een partij met een programma vol van wat het volk het beste uitkomt. We noemen dat populisme. Langzamerhand krijgt deze partij de meerderheid. Het 'eigen volk eerst' wint het dan van een rechtvaardige opvang van vluchtelingen zoals barmhartigheid ons ooit als moreelbesef werd aangeleerd.

Over de grenzen van ons 'eigen ikje kijken' was normaal in de opvoeding. Er is meer dan de horizon van Nederland. Daar ben ik mee opgegroeid. Ook met de zorg voor de natuur en de gezondheid van elk mens. Indien deze partij denkt dat het stikstofprobleem, de klimaatellende en de ondergang van de natuur niet bestreden hoeft te worden, zal zijn linkse roep om de afschaffing van het eigen risico niet meer nodig zijn. We gaan dan vanzelf ten onder in de fijnstof, de CO?, de stormen, overstromingen en hittegolven.

Ik stop met deze woedeaanvallen, want je kunt niet winnen van een tijdsgewricht waar individualisme, consumptie heerlijkheden en absolute verwenning de echte idealen van mensen lijken te zijn. Het verlies van eenvoudige waarden die uitstijgen boven je eigen denkkader zijn in de vrieskast gelegd, weggerot of met het oud vuil aan de straat gezet. Weg met kunst en cultuur, de Eerste Kamer, de Europese Unie, vrijheid van onderwijs. Weg met de gelijkwaardigheid van alle mensen, milieumaatregelen en Oekraïne mag in Russische handen vallen.

Nu stop ik het wild geraas en ga op zoek naar een meer hoopvol perspectief. Zou Pieter Omzigt, Caroline van der Plas en wie weet toch ook de VVD in staat zijn de heer Wilders tot bezinning te laten komen? Kan het dat Wilders zoveel water in de wijn doet dat het - zoals ik het zie - voor hem heel slechte wijn overblijft? Heeft Wilders het Limburgs chauvinisme tot een nationalisme van 'Nederland op één' omgevormd? Overdreven nationalisme was altijd in de geschiedenis uitgangspunt voor grote rampen. Wilders wil weer goed onderwijs. Heeft hij dan vroeger zitten slapen bij het vak geschiedenis?

Ja, ik geef hem gelijk dat het onderwijs weer gewoon ouderwets goed moet worden, maar als leerlingen zoals Wilders niet opletten levert het helaas niks op voor een beter inzicht in wat er met onze wereld gebeuren moet. Jammer!
Voorlopig ben ik op zoek naar een schuilplaats waar ik onbereikbaar ben voor radio, televisie en kranten en dan kan ik me als eenzaat blijven opwinden over de meer dan die ultrarechts-gerichte helft van Nederland die gewonnen heeft.

Ben ik een slechte verliezer? Ze lachen me uit met de dodelijke tekst: 'de winnaar heeft altijd gelijk'. Verdomme.

Jacques Giesen