Column Jacques Giesen: Israël

Israël

Moet ik ook een mening hebben over het conflict Israël en de Palestijnen of moet ik al beginnen met te zeggen Hamas in plaats van Palestijnen? Moet ik een mening hebben? De eerlijkheidsgedachte zegt geen eigen mening te willen hebben. Ik ben overigens oud genoeg om het conflict te hebben gevolgd vanaf 1956. Ik weet dat precies omdat mijn oudste broer Pierre toen op eigen houtje een abonnement nam op De Volkskrant. Hij meende dat in die krant een veel betere aandacht was voor de sport dan in de regionale krant. Dat gaf mij de gelegenheid heel goed op de hoogte te blijven van de wereldwijde ontwikkelingen op politiek gebied. De toenmalige Hongaarse opstand (1956) en de wijze waarop die vluchtelingen in Nederland werden opgevangen kon ik met rode oortjes lezen in die krant. 

Terug naar het conflict. Zeven jaar geleden maakten mijn vrouw en ik een reis langs vele Bijbelse namen in Israël. Van De Dode Zee tot het Meer van Tiberias en van het Meer van Genésareth tot een doop in de Jordaan en natuurlijk Bethlehem. Jeruzalem vonden wij een waarlijk fascinerende stad met die indrukwekkende Klaagmuur en Gouden Koepel. We reden ook langs de hoge muur als afscheiding met de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever. Door de kennis die je had van het conflict viel het ons zwaar op de maag te moeten constateren dat er geen vooruitgang was in een oplossing. Onze gids was wel zeer duidelijk over haar standpunt in deze kwestie. Zij liet blijken dat ze de Arabieren wel een zeer gevaarlijk volk vond. Die opvatting van haar viel me zwaar op de maag omdat ik historisch gezien wel ook andere perspectieven meende te zien.

Zoals zo vaak in de geschiedenis hebben we (de mensen, de verantwoordelijken en vooral de politici) niet altijd op het juiste moment partijen bij elkaar gebracht om de geschiedenis een betere wending te geven. Wij voelden tijdens onze reis door het landschap van de Bijbel weinig optimisme ten aanzien van een vredevol samenleven van Palestijnen en Israëlieten. In die prachtvolle door de historie zo beladen en getekende stad Jerusalem ademden wij vooral spanning en voelden 'daar komen ze nooit meer uit'.

Wat moet ik menen over wat er op dit moment aan wreedheid op alle fronten is gebeurd en staat te gebeuren? Wie heeft het recht op gelijk te hebben? Alstublieft vraag het mij niet. Feit is dat wij zelden op het juiste moment in de geschiedenis de juiste beslissingen nemen. Tolerantie en verbeelding schieten altijd weer te kort en empathie nog het meest.

Ook vanuit mijn kleine wereld kan ik weinig doen dan troost te zoeken in hoop, hoop en nog eens hoop. Die hoop omvat dan ook nog veel meer verschroeiende en verschrikkelijke ellende in Oekraïne, Afghanistan, Turkije, Rusland, de VS met Trump, Bolivia, Ghana en ook Marokko, Servië, Armenië et cetera.

De begroting van de gemeente Meerssen en Gulpen-Wittem zijn sluitend, besluit ik deze column met een zucht.

Jacques Giesen